29.05.2020 | Sprache/Literatur Aktuelles

Lesetipp aus unserer Niederdeutsch-Abteilung

Dieses Mal empfiehlt Marianne Ehlers einen Klassiker über eine starke Frau von Magreta Brandt.

"In mien Lebensfaden is al glieks en Knutten rinkamen". So schrifft Magreta Brandt, 1915 merrn in den Eersten Weltkrieg in en Daglöhner-Familie rinboren, ümmer hungerig na Böker un anners as all Deerns üm ehr rum.

"Ik harr doch dat ganze Lexikon ünner mien Bettdeek dörchstudeert". Düt Book schall keen Autobiografie ween un is dat doch - en Bild vun de Tiet domals. Harten-Lena steiht för vele Fruuns, de sik dörchbieten müssen, de stark ween müssen, wenn se mehr wullen as blots de Köh melken.

Liekers düsse Tieden lang vörbi sünd: de Texten hebbt nix vun ehr Faszination verloren. Jüst düt Book höört to de besten un wichtigsten ut de verleden Johrteihnten. Magreta Brandt schrifft in en klangvull Plattdüütsch mit veel Farv - idyllisch is de Rahmen mitünner, man dor stickt soveel mehr dor achter. "Opstahn", so heet de Geschicht vun den Dag, as se op de Welt kümmt. Allens anner, wat passeert an den Dag, is soveel wichtiger ...

Bi den Verlag is de Titel nich mehr to kriegen, man bi den Online-Bookhannel Plattschapp is he op de List.

Brandt, Magreta "Harten-Lena. De Katendeern. Keen Autobiographie" (Husum Druck- u. Verlagsges. 2002. 123 S.)